Van Pak Chong naar Ayutthaya met de trein. Onze eerste treinrit deze reis. We nemen de tweede klas met van -airco is duurder- dat lijkt me voor een ritje van 2,5 uur -let op: de man van de kaartjes zei dat de rit 2,5 uur duurde- wel goed. De vloer is vies, maar wordt tijdens het rijden gedweild, dat dan wel weer en ik probeer krampachtig de kindervingertjes overal van af te laten blijven, want alles voelt en ziet er wat smotsig uit... Mission impossible ๐Ÿ˜‰

Na 1,5 uur zit ik goed en wel een broodje voor de kids te smeren. Broodjes op schoot, potje jam in de hand, spork -lepel, vork, mes in 1- erbij en maar niks aanraken of laten vallen natuurlijk. Komt de conducteur voorbij. Hij roept 'Ayutthaya' en wijst vriendelijk naar buiten waar in de nabije verte een stadje opdoemt. Huh, nu al? Echt waar?!
Zit ik dan met m'n broodjes en potje jam... Hahaha. Snel alles in de tas proppen, hopelijk zit het potje jam goed dicht zit ;-), tassen op de rug en kinders mee.

Ze kunnen veel zeggen over de treinen hier met vertraging enzo, maar dit was tegen de verwachting in toch wel een hele snelle reis ๐Ÿ˜‰

Ayutthaya en onze volgende bestemming Sukhothai staan in het teken van tempels. Meer is er in deze steden ook niet te doen. We hebben besloten om aan Ayutthaya een bliksembezoek te brengen en slechts 2 nachten te blijven. Een dag tempels kijken en weer door. We kiezen een goedkoop guesthouse zonder zwembad -voor twee nachten overleven we dat wel ;-)- op aanraden van onze Belgische vrinden. Hoewel het een simpel guesthouse is, is het een prachtig huis aan de rivier met een zeer behulpzame eigenaresse en de lekkerste Pad Thai tot nu toe!

Bij aankomst vraagt de vrouw van het guesthouse of we een boat trip langs 3 tempels willen doen in de namiddag. We twijfelen. Het is 14 uur, de dag duurt enerzijds nog lang om verder niks meer te ondernemen, anderzijds zijn de kids wat hangerig van het reizen. Van niks doen wordt het niet beter, maar tempels bezoeken is dan misschien ook niet de perfecte activiteit. Het is wel met een boot en afwisselend door de boot en tempelbezoeken. Dus we besluiten het te doen... Wrong decision!! Kids zijn niet te doen tijdens de tempelbezoeken hahaha! Zo erg dat we bij de laatste tempel, met de zonsondergang, ย uit schaamte maar weer weg gaan als Noah en Olive met de stenen van de tempels aan het sjouwen zijn... Onze verantwoordelijkheid, I know, maar het valt soms niet mee...

Dat belooft nog wat voor de volgende dag als we de hele -halve- dag rond gaan rijden door Ayutthaya met Alec in zijn tuktuk. We kiezen bewust voor een tuktuk en niet de fiets, want dat houden we helemaal niet uit met deze hitte ๐Ÿ˜‰

Alec is een uiterst vriendelijke man die ons langs de tempels rijdt. Hij vertelt een klein beetje historie, helpt de kinderen uitstappen en wacht op ons als wij de tempels in zijn.

Wonder boven wonder lijkt de lucht geklaard en zijn de kids in goede hum. Ze vinden de tuktuk leuk, hebben een klik met Alec en weten zich redelijk te vermaken bij de tempels.

De tempels zijn mooi! Wauw! Ik hou van die oude met van die afgebrokkelde pilaren, halve buddha's en hun geschiedenis en verhalen. Die ik overigens niet ken, maar ik kan me er een voorstelling van maken bij het aanzicht ervan. Met die 'moderne' tempels met veel goud en rode kleur heb ik minder affiniteit.
Bij die tempels wemelt het er van mensen die allemaal komen voor de meest bizarre ritueeltjes die allemaal geld kosten -uiteraard-. Papiertjes die je kan kopen en langs een buddha moet strijken, muntjes die je probeert vast te plakken aan de voeten van een slapende buddha of in een emmer in een put probeert te gooien. Allemaal voor geluk en fortune natuurlijk. En iedereen doet het!

Na de 5e tempel is het wel gebeurd met de pret, we glijden de tuktuk bijna uit van het zweet zo warm is het inmiddels en de gemoedstoestand van Noah en Olive wordt ook wat minder, logisch. De rest van de dag doen we niet zoveel eigenlijk.

De volgende dag moeten we vroeg op om de bus naar Sukhothai te pakken. Deze plek lijkt me erg mooi, ik weet niet waarom maar zo'n gevoel heb ik er gewoon bij. Het historische park van Sukhothai omvat tientallen tempels en is nog ouder dan Ayutthaya. Het vreemde is dat het er helemaal niet zo toeristisch is. Gelukkig voor ons natuurlijk, maar deze plaats verdiend wel iets meer toeristische waardering ๐Ÿ™‚

Na een flinke rit in de bus komen we aan in Sukhothai. We slapen bij George, een Belg die hier een hotel gebouwd heeft.

We zijn inmiddels al een flink aantal mannen van middelbare leeftijd uit Nederland of Belgiรซ tegen gekomen die allemaal zijn blijven hangen 10-15 geleden en hier iets hebben opgebouwd. Meestal een vrouw met kind en een hotel of resort. Ik vermoed dat ze het thuis niet konden vinden en hier iets is waarin ze wel goed gedijen.

Hier George dus. Georges heeft naast het hotel met een heerlijk zwembad ook 3 geiten. Noah en Olive mogen helpen met voeren. Dat is tof! Dat Olive even een stootje krijgt van een van de geiten zijn we al weer vergeten ๐Ÿ˜‰ FYI: niks ernstigs.

In Sukhothai beginnen we rustig. De eerste dag doen we even iets voor de kids, want die zijn wel aan wat play en fun toe. George wijst ons op een stadspark met een grote speeltuin voor kinderen. Dat klinkt goed. Ik had verwacht dat een stadspark in de stad ligt, dit park ligt er minimaal 10 km buiten. Dus wij blijven alsmaar rechtdoor rijden, zoals George had gezegd, maar er komt geen stadspark. Net als we besluiten om te keren, zien we toch iets dat er op lijkt. En ja hoor, daar is het park!

Er is een speeltuin met allemaal van die oude metalen speeltoestellen. Het merendeel is kapot, maar Noah en Olive vermaken zich prima. En ze doen hier niet moeilijk hoor. In plaats van de oude speeltoestellen te repareren of te verwijderen laten ze het gewoon staan en zetten ze er nieuwe toestellen bij. Een mooi ratjetoe van toestellen.

Verder is de stad niet heel inspirerend, dus we vermaken ons goed bij het zwembad en eten bij het restaurant van George een klein stukje verder op.

De volgende dag gaan we naar het historische park. Dat ligt zo'n 10 km buiten de stad. Op onze scootertjes tuffen we er naar toe. Al voor we het park binnen rijden, de hoofdweg -wat hier een soort snelweg is- loopt er gewoon dwars doorheen- zien we allemaal gezellige tentjes en ho(s)telletjes. Dit is dus the-place-to-be hier in Sukhothai. We lezen ons meestal niet zo goed in over onze bestemmingen, we zien het allemaal wel, dus dan krijg je dit.
Het maakt dat we langzaam reizen, want de eerste dag moeten wij nog gaan uitzoeken wat we er komen doen en dat we soms wat zoekend zijn, maar aan de andere kant vind ik het ook wel even lekker om niet alles vast te hebben staan. En het is ook wel goed voor me, wat minder zekerheid en controle, wat meer de boel de boel laten en maar zien waar we terecht komen en wat we gaan doen ๐Ÿ™‚ Daarvoor is dit reizen toch uitermate geschikt :-))
En voor nu maakt het ook niet uit, want hotel George en zijn zwembad zijn heerlijk.

Eenmaal echt bij de ingang van het park aangekomen moeten we onze scooters achterlaten, die mogen niet mee naar binnen. We hebben twee opties: 1. the Dutch way op de fiets of 2. met een elektrisch golfkarretje. Als vanzelfsprekend kiezen we voor optie 2, optie 1 gunnen we niet eens de twijfel ๐Ÿ˜‰ want Noah en Olive te snel oververhit en dat doe hun humeur geen goeds en voor mij voelt het ook nog te vermoeiend. Lekker rondrijden in zo'n karretje is voor ons prima.

Soms heb je van die plekken waar je heel graag naar toe wil, waar je ook echt wat van verwacht. Dat had ik van Sukhothai. Daar wilde ik echt graag naar toe en verwachtte ik de mooiste tempels te zien en zo'n heerlijk gevoel bij te hebben.
Het gevaar van verwachtingen is dat het kan tegenvallen, dat heb ik inmiddels wel geleerd -nog niet afgeleerd, want verwachtingen heb ik zeker nog-. De plekken waar je niks van verwacht zijn meestal ineens zoveel toffer!

Hoe dat met Sukhothai afliep..? Het was prachtig en het voelde zo heerlijk om er te zijn! Het was als een groot park met water en de prachtigste bomen en overal tempels in verschillende soorten en maten. Bij sommige tempels waren we maar met 5 anderen zo rustig was het er. En dat in een supergroot gebied met tientallen tempels.

Er was nog wel een grote groep met schoolkinderen die meer aandacht voor de blonde koppies van Noah en Olive hadden dan voor de geschiedenis van de tempels. Allemaal handjes schudden. Noah deed het, Olive niet. Ik voelde even hoe het voor Justin Bieber moet zijn, non-stop groupies om hem heen ๐Ÿ˜‰

De laatste tijd merken we wel erg veel van de interesse in de twee kleine blonde verschijningen die we bij ons hebben. En het gaat niet altijd op een zo subtiele manier. Ze duiken meteen bovenop Noah en Olive. Trekken aan hun haar -ja, het is echt haar dat uit hun hoofd groeit!-, knijpen in hun armen -ook die zijn echt ja!- of zelfs in hun wangen -ja, dit zijn echt twee levende wezens!- nog voor dat ik het door heb -en nu van mijn kind afblijven!- ๐Ÿ˜‰
Maar dat denk ik meer dan regelmatig. Vooral ook omdat Noah en Olive het niet echt prettig vinden als er de hele tijd vreemde -soms best enge- mensen aan hun zitten of ze dwingen op schoot te komen zitten, met ze op de foto te gaan of ze uit te lachen -zo lijkt het, maar ik vermoed dat ze zich geen houding weten te geven en dan maar wat beginnen te lachen-.

Dat is niet fijn voor ze en ik voel dan mijn verantwoordelijkheid als moeder -als een leeuwin die haar welpen beschermt duik ik er boven op- ze te beschermen ๐Ÿ˜‰
En tegelijkertijd I know, ze bedoelen het goed, het zijn zulke lieve mensen... alleen met een andere cultuur en omgangsnormen...

Dus daar probeer ik even een weg in te vinden. Zonder onbeleefd te zijn -altijd vriendelijk blijven lachen- en disrespect te tonen, maar wel te grenzen van mijn kinderen te respecteren. Een goed alternatief vind ik dan even naar de mensen zwaaien. Dat is vriendelijk, maar er is geen lichamelijk contact.

Enfin, we waren bij de tempels van Sukhothai. Prachtig dus. Als het jullie nog niet gaat vervelen kijk dan de foto's om te zien hoe mooi het er was.

We hebben er maar een stuk of wat bekeken terwijl er nog zoveel meer te zien is. We hadden nog wel graag een extra dagje willen blijven om nog wat meer rond te rijden hier en van het heerlijke zwembad en George zijn hotel te genieten. Soms heb je van die plekken waar het gewoon goed voelt.
Maar we hebben al een hotel op onze volgende bestemming geboekt, dus helaas kunnen we de plannen even niet meer wijzigen. En ik moet zeggen dat de kinderen na het korte bezoek aan Ayutthaya en ons verblijf in Sukhothai wel een beetje tempelmoe zijn en hummy van het reizen...

Op naar Chiang Mai dus! De hoofdstad van het noorden, 2e stad van Thailand, waar we zoveel leuke dingen kunnen doen die ook echt geschikt zijn voor kinderen... Leuk, leuk, leuk. Al lang uitgekeken naar Chiang Mai dus Chiang Mai here we come! Nog ff een busreisje doorstaan en dan zijn we bij je ๐Ÿ˜‰

Dit was tot zover ons tempelavontuur, want ook wij zijn nu even wat tempelmoe.

Thanks voor reading <3

XOXO

Foto's Ayutthaya & Sukhothai