Vroeg in de ochtend staan we op om Koh Phayam te verlaten, wederom met die snelle speedboat. Met toch wel een beetje pijn in ons hart zwaaien we het eiland goodbye. Want wat hebben we het er fijn gehad.

En wat zal het afkicken worden… Geen strand en zee meer voorlopig. Onze reis vervolgt zich namelijk naar het midden en noorden van Thailand. Onze eerste bestemming wordt Bangkok.

Hi Myanmar, Doei Myanmar

Maar eerst nog die borderrun. Als we aankomen in Ranong nemen we eerst een taxi naar ons guesthouse. Een heel bijzondere plek want het is ook een soort tuin- en beeldencentrum. De dame van het guesthouse spreekt goed Engels en biedt aan ons te helpen met de borderrun.

Even uitleg wat dat precies is. Je gaat het ene land uit, de grens over, het andere land in, dat land weer uit, de grens over en het ene land weer in. Waarom? Om je verblijf te verlengen. In de meeste landen mag je 30 dagen blijven. Zijn die op dan moet je dus het land uit. Wil je nog blijven, dan kan je dus een borderrun doen of een verlenging aanvragen. Aangezien die €50 per persoon is, vinden wij dat wat de duur met z’n 4en, dus kiezen we voor de borderrun met de grens van Myanmar.

Dit kan op 2 manieren:

  1. je gaat naar de pier, regelt een longtail boat en koopt een gladgestreken ongebruikt 10 USD biljet voor omgerekend meer dan 10 USD -waarom je dat nodig hebt weet niemand, maar bij de grens in Myanmar willen ze dat van je hebben-, vaart dan in een uur of iets naar Myanmar, regelt daar de hele shizzle en gaat weer in die longtail boat terug.
  2. of je doet het op de ‘luxe’ manier: je betaalt 1x een bedrag -daar zit die 10 USD bij in, maar ik heb geen gladgestreken biljet in handen gehad of uberhaupt gezien..- en je gaat met de speedboat vanaf een andere pier naar een of ander duur hotel in Myanmar. Daar mag je dan even blijven –om te gokken- en daarna haalt de speedboat je weer op en ga je weer naar Thailand.

Zonder dat ik het echt helemaal begrijp, regelt de dame optie 2 voor ons. For safety for your kids. Ehhuh, oké. Ze laat me het bedrag zien en ik denk nog dat is goedkoop. Dat scheelt echt heel veel in vergelijking met die verlenging. Dat doen we. Omgerekend €25 geloof ik. En omdat ik niet helemaal begrijp dat we met die luxe optie gaan, heb ik ook wel het idee dat het klopt…

Enfin, wij dus in de taxi naar die speedboat. Daar eerst natuurlijk langs het immigratie loket van Thailand om het land uit te gaan. Wat een grap zeg, al die loketjes naast elkaar om in en uit het land te komen. Iemand neemt onze paspoorten om de boel te regelen en dan moet ik betalen: zoveel voor 2 volwassenen en zoveel voor een kind en nog een kind… Aha nu kom ik er achter dat de prijs die de dame van het guesthouse me liet zien een per persoon prijs is… Oké…. Dat is even een domper zeg. Maar goed, uiteindelijk kost het ons €100 in plaats van het dubbele van die verlenging, dus nog steeds goedkoper.

En gelukkig gaat het allemaal redelijk snel.

We stuiven met de speedboat over het water richting Myanmar, alle longtail boats achter ons latend. En dan denk ik eindelijk een stap te kunnen zetten in het mooie Myanmar waar ik zo graag heel gewild had, maar vanwege de onrust ik het toch niet aandurf met de kids… Het land voelt meteen zo goed als we komen aanvaren, ik heb iets met het land dat ik er zo graag naar toe wil. Soms heb je dat toch met iets? Ik heb dat dus met Myanmar. Maar, het gaat even anders. Het deurtje van de boot wordt open en dicht geklapt alsof we even doen alsof we er uit en er in gaan, de boot draait om en vaart als een malle een andere kant op. Ik snap er niks van… Waar gaan we nu dan naar toe. We varen naar een ander stukje Myanmar, waar dat hotel dus staat. Een groot luxe hotel, helemaal niks Myanmars aan L. En ik hou helemaal niet van grote luxe hotels, want daar moet je je netjes gedragen en dat kunnen mijn kinderen niet –of beter gezegd: het lukt ons niet om ze dat bij te brengen of ik voel nog niet die behoefte om ze op deze leeftijd al in een keurslijf te dwingen ook al is het maar voor even, ik laat ze liever ravotten op het strand-.

Ik maak dus nog de opmerking tegen Ralf: ‘we kunnen ook meteen weer met deze boot terug’. ‘Ah nee joh, even een uurtje hier kijken is toch leuk’, krijg ik terug. Oke, oke denk ik. Maar daar krijg ik al snel spijt van. We bestellen veel te dure drankjes en taartjes en Noah en Olive weten binnen een no-time de hele boel onder te smeren. Daarna ontdekken ze de kuipstoeltjes die kunnen draaien en de trap om vanaf te springen.

Gelukkig is het maar een uurtje.

Daarna dus weer terug in die speedboat, weer langs dat ene stukje Myanmar en dan weer terug naar Thailand. Daar weer opnieuw de papiertjes invullen en daar zijn we weer. We mogen weer 30 nieuwe dagen in Thailand blijven!

Ik ken hier eigenlijk maar 1 woord voor zoals het hier gaat: B-U-R-O-C-R-A-T-I-E
😉

Verder is er in Ranong niet veel te beleven, we proberen nog iets van de stad te zien, maar dat is niet de moeite waard.

De volgende dag dus naar het vliegveld en op naar Bangkok!

 

Dat verloopt allemaal goed, alhoewel de kids toch wel even klaar zijn met deze twee dagen dat er niet echt ruimte is om echt iets voor hen te doen. En dat merk je ook. Noah wordt opstandig en Olive volgt dat voorbeeld braaf… 😉

In Bangkok hebben we een hotel geboekt met zwembad en ontbijt. Het is niet heel goedkoop, maar voor Bangkok prijzen nog redelijk. Het is een splinternieuw hotel –in december opengegaan- en het doet wat Frans aan, maar dan 100 jaar geleden ofzo. Zo’n ouderwetse Franse filmset zeg maar. Wel heel mooi.

Maar dan de kamer… Hahaha. OMG denk ik als we binnen proberen te komen. Hoe in vredesnaam hebben ze ooit gedacht dat er 1 tweepersoonsbed én een stapelbed op 6m2 past? Oke, het is iets meer dan 6m2 maar meer dan het dubbele is het zeker niet. En hoe hadden ze dat bedacht als je ook nog bagage voor 4 personen bij je hebt..? Dan zelf maar creatief zijn alles overal ophangen, wegstoppen en onder het bed. Maar we kunnen het hebben, want alles is super nieuw, mooi en fijn, dus dit nemen we maar even voor lief.

Gewoon niet te lang op de kamer blijven hangen met z’n allen, want continue in elkaar aura zitten bewegen doet de sfeer niet veel goed 😉

En voor 3 nachten moet het te doen zijn. We hebben wat dingen bedacht die we graag willen zien en dan gaan we weer door. Waar naar toe weten we nog niet, dat moeten we nog uitzoeken. Uiteindelijk blijven we 5 nachten omdat er toch nog wat activiteiten bijgekomen zijn, we even goed om Noah’s verjaardag heen moeten plannen en Noah uiteindelijk ook nog een dag ziek is. Die extra dagen komen zo dus wel uit.

Rare gasten 😉

Wat erg bijzonder is aan het hotel zijn de gasten. Het zijn veelal Japanners, uber hip en chique gestyled. Heel classy allemaal. Maar wat doen ze nou… Ze gaan voor het hotel staan, wat prima is, maar niet heel bijzonder en gaan daar complete photoshoots van elkaar maken. De stelletjes van elkaar, ombeurten. Niet even 1 fotootje. Nee, ze staan allemaal wel een half uur te poseren, zelfs ook op de ligbedjes. Sommige stelletjes hebben zelfs hetzelfde Hawaii-achtige shirtje aan. Wij aanschouwen het met grote ogen en open mond. En ook wel met vraagtekens, want we snappen niet wat er bijzonder aan is. Noah en Olive plonsen lekker door het beeld hahaha. En voor het eerst hebben de mensen om ons een geen oog voor Noah en Olive maar alleen voor zichzelf. Ook wel eens lekker 😉

Dag 1 in Bangkok

Omdat we al 2 dagen aan het reizen en borderrunnen zijn geweest, besluiten we om de eerste dag iets voor de kids te doen. We hebben iets gehoord over het Children’s Discovery Museum, dus daar gaan we naar toe. De manager van het hotel wijst ons nog op de weekend market als we vertrekken. Hij schrijft het voor me op en als ik het even check op de map dan zie ik dat de markt tegenover het discovery museum is! Lucky me! Daar kunnen we daarna nog even naar toe… 🙂

Het Discovery museum is erg leuk. Er is weer zo’n waterspeelplaats met fonteinen en sproeiers enzo. Lekker afkoelen dus, want het is bloody hot in Bangkok! Binnen is er van alles te doen en te ontdekken. Maar het gaat er hier toch wat anders aan toe dan we gewend zijn. Bepaalde ruimtes en activiteiten stoppen gewoon na een bepaalde tijd, zoals de waterspeelplaats en de mega bricks ruimte om te bouwen. Er gelden allerlei regels, zoals: alle bricks weer terug leggen op kleur als je klaar bent met spelen en niet hoger dan 10 op elkaar bouwen. Op zich goed dat ze leren opruimen na het spelen, maar de manier waarop het gaat –vrij gedisciplineerd en autoritair zeg maar- beperkt naar mijn idee toch de eigen creativiteit van de kinderen. Dat op kleur terugleggen, OMG denk ik. Ik word er zelf ook wat opstandig van. Maar voor Noah is het wel goed, die houdt niet van opruimen, maar alles op kleur sorteren vindt ie geweldig! Beetje last van OCD 😉

En zo gelden er continue allerlei regels, dat niet echt past op een plek waar je als kind mag ontdekken. Er staan tientallen medewerkers continue op te letten of er niks ‘fout’ gaat. Volgens mij hebben Noah en Olive het niet zo door en vermaken ze zich prima.

Nog even in het speeltoestel en dan gaan we weer.

Ik wil graag nog even op de bekende weekend market kijken. Een immens grote markt met van alles en nog wat te koop. We zien veel kunst, souvenirs (niet aan te slepen) en kleding.

Maar mijn gezin is nogal hangry en wordt bevangen door de hitte, dus even rustig rondlopen is er niet bij. Op het inieminieterrasje tussen alle kraampjes proberen we onze honger te stillen én tegelijkertijd onze kinderen een beetje normaal op de stoel te laten zitten. Mission failed! Haha. We betalen, pakken gauw onze spullen en gaan er van door. Het is gewoon te veel voor ze. Op de markt houden ze het nog eventjes vol. Nog net lang genoeg om een paar harembroeken voor Noah, Olive en mij te scoren en een stel kussenslopen!

Dan gaan we met zo’n moter tuktuk naar ons hotel. Dat is een nieuwe ervaring voor ons, superleuk! Ze hebben allemaal kleurrijke versieringen en verlichting. We passen met z’n 4en precies op het bankje. En wat gaan die dingen hard zeg. Ze sjezen overal tussendoor, superhandig en leuk!

Wat wel minder is is dat je nu wel heel goed door hebt hoe erg de stad vervuild wordt. Je zit erg laag in zo’n tuktuk dus alle uitlaatgassen van bussen, auto’s en scooters krijg je binnen. En dat zijn er zoooo veel hier in Bangkok. Wat ranzig zeg. De kinderen zijn ook eigenlijk continue verkouden hier. En ik moet zeggen dat ik het na die 5 dagen dan ook wel zat ben, alle drukte en viezigheid.

Dag 2 in Bangkok

Voor de volgende dag heb ik een leuk ochtendprogramma bedacht, als dat ook zo uitpakt natuurlijk 😉 Een ochtend is ook goed te doen met de kids. ’s Middags is het echt te warm en dan raken ze vermoeid.

We gaan vroeg naar de Golden Mountain en de tempel die daarbij hoort. Dit is onze eerste echte tempel die we gaan bezoeken. Ik ben benieuwd… Het is een tempel die je kan beklimmen, wat het leuk maakt voor Noah en Olive. Die kunnen dan de trap op lopen, wat zij toch als leuke activiteit zien. Langs de weg omhoog bevinden zich allemaal rijen met klokken die mensen een voor een luiden bij het naar boven lopen. Als ritueel. Voor Noah –en Olive dan ook natuurlijk- een mooie gelegenheid om ook aan die klokken te rammelen. En zo verloopt ons eerste tempel bezoek eigenlijk heel goed. En het is prachtig om te zien. Niet alleen de tempel zelf met de mooie buddha’s en versieringen, maar vooral ook de toewijding van de mensen die komen offeren en hun rituelen uitvoeren.

Na ons bezoek aan de tempel nemen we de public boat over een van de klongs van Bangkok. Dit lees ik als tip in een blog, het schijnt nog al mooi te zijn. Het is net als de tram en de bus alleen dan dus een boot. Indrukwekkend is het zeker. Langs de klong zien we allemaal krottenhuisjes waar de mensen wonen. De was hangt op de kleine stukjes waar het zonlicht nog komt. Het is absoluut niet de beste wijk zo te zien. En wij dan klagen over onze hotelkamer waar we slechts 5 nachten hoeven te blijven. Onze kamer is waarschijnlijk nog groter dan zo’n krotje waar men een heel leven in woont. Wat wel erg mooi en opbeurend is zijn de prachtig gekleurde bloemen die over de reling hangen. Dat maakt het toch wat kleurrijker.

Onze volgende bestemming is Lumpini park. In de park leven leguanen die gewoon vrij rondlopen en zwemmen. En we zien ze inderdaad. Leuk om ze te spotten. Er is ook een speeltuin waar Noah en Olive zich heerlijk vermaken met het speelgoed van andere kindjes. Het is een leuk gezicht zo met al die kleintjes bij elkaar.

Inmiddels is de middag al weer begonnen en is het genoeg geweest. We regelen zo’n tuktuk die ons naar ons hotel brengt. Prima ochtend, goed vermaakt, gezelligheid 🙂

Dag 3 in Bangkok

De reden dat we nog een extra nacht in Bangkok blijven is omdat ik getipt wordt om een fietstour te doen bij de ‘bekende’ Nederlandse Co van Kessel. Die wij daarvoor nog niet kennen, maar wij hebben ons dan ook niet echt ergens in verdiept. Het lijkt ons wel leuk om een paar uurtjes door Bangkok te fietsen. Ze hebben kinderzitjes voor de kinderen, het start vroeg in de ochtend en het is ‘maar’ 3 uurtjes fietsen.

‘Wel leuk’ dachten wij… Het was super! Wat een toffe tour zeg, door de alle kleinste steegjes van China Town waar je anders echt niet zelf even zou gaan rondlopen.

Super om dit allemaal te zien zeg. Maar ook wel weer confronterend; zoveel mensen die op zo’n kleine oppervlakte wonen, zoveel afval ook overal. En zoveel winkeltjes die allemaal hetzelfde verkopen. Ik verbaas mij er echt over en besef hoeveel grondstoffen het wel niet kost om dit allemaal te produceren. Want niet alleen hier liggen bergen en tonnen met spullen, overal ter wereld is dit het geval… En sorry dat ik het zeg, maar het is (bijna) allemaal troep. Plastic, kunststof troep.

Het fietsen zelf valt me wel wat tegen. Om 9 uur is het al bloedheet en het zweet breekt me aan alle kanten uit. Die hitte, smog en de luchtvochtigheid is me even te veel op de fiets. En ik heb echt geen conditie meer dus het is flink hijgen als we een brug op moeten fietsen. Iets te veel voor m’n benen en m’n lichaam. Gelukkig zitten er aardig van stops in en worden we flink voorzien van water, frisdrank, fruit en chips! Heel goed verzorgd dus en zeker een aanrader voor wie naar Bangkok gaat. Ik geloof ook wel dat de meeste mensen dit doen, want het echt zo’n activiteit die hoog in alle lijstjes staat.

De rest van de dag doen we niks meer, hahaha.

Inmiddels hebben we de reis voor de komende weken ook uitgestippeld. We blijven nog een dag langer in Bangkok, zodat we op Noah’s verjaardag niet aan het reizen zijn. We gaan eerst naar NP Khao Yai, dan naar Ayutthaya, Sukhothai, Chiang Mai en Pai (daar zijn we nu, nu ik dit blog plaats)

Dag 4 in Bangkok

We hebben eigenlijk niks gepland voor deze dag. En dat komt goed uit, want Noah voelt de avond er voor behoorlijk warm en heeft koorts. Het gaat al zo slecht met eten, maar we hebben niet echt door dat ie ziek is, omdat hij sowieso niet heel goed eet. Maar dan voel ik dat hij toch wel heel erg warm heb en hangt als een zielig vogeltje in de buggy 🙁

De volgende dag besluit ik daarom om wat met Olive te gaan doen, want om nou met z’n 4en in onze ruime hotelkamer te gaan hangen lijkt me ook niet goed. We kunnen mooi op zoek gaan naar een cadeautje voor Noah en ik grijp mijn kans om naar het Unicorn Cafe te gaan! Whahaha. Mooi meidenuitje toch 😉

Met de uber worden we afgezet bij het cafe, dat pas om 12 uur open gaat 🙁 Na even rondlopen vinden we een marktje waar we wat cadeautjes voor Noah scoren en iedereen aan Olive zit te plukken alsof ze een pop is…

Om 12.04 staan wij bij het Unicorn Cafe, ze zijn open en wij zijn de eerste en enige… Kunnen we lekker rustig zitten en spelen denk ik nog. Olive verzamelt alle pluche knuffels, stopt ze in de buggy, voert ze taart. En dan stroomt het gewoon helemaal vol joh. Allemaal blije, lachende meisjes en vrouwen komen binnen. Iedereen begint selfies te maken, trekt onesies aan. Niet normaal. De enkele man die meegesleurd is door z’n vriendin of dochter, staat er wat verloren bij te kijken. Ik ben blij dat Ralf hier niet is hahaha.

Prima uitje. Als we terug komen voelt Noah zich al weer een stuk beter. We hangen wat bij het zwembad, pakken onze spullen in en maken ons klaar om Bangkok te verlaten. Superleuke stad waar je wel een maand kan blijven denk ik om van alles te zien en te doen. Wij hebben er een paar dingen uitgezocht en dat is voor nu prima. Tijd om weer door te gaan. Even geen herrie, drukte en viezigheid meer.

 

Volgende bestemming is dus NP Khao Yai waar we wilde olifanten hopen te spotten… Hoe dat afloopt schrijf ik de volgende keer...

Bedankt weer voor je aandacht en tijd om dit lange blog te lezen! Dat waardeer ik heel erg 🙂

En leuk als je even wat van je laat horen onderaan deze pagina!

XOXO

Foto's Borderrun & Big City Bangkok