De goede vibe is even weg...

Die nacht in Surat Thani zijn de kids niet helemaal fit. Beiden moeten wat overgeven en zijn erg onrustig. Dat zal er vast mee te maken hebben gehad dat ze de dag er na ook niet te handelen zijn. Als we op het punt staan te vertrekken schreeuwen ze het hele hotel bij elkaar en vliegen als wilde honden over de gang. Zo erg dat er geklaagd wordt door de andere gasten... Gelukkig moeten we toch uitchecken en naar de bus, dus maar snel gaan.

De busrit, in zo'n minibusje, 2,5 uur was aardig te doen. Voor Olive hoeven we niet te betalen, maar als het busje vol raakt, moet ze wel op schoot, hehe. En er wordt ook geen rekening gehouden met grote tassen en andere bagage, dus we zitten lekker volgepropt op elkaar 😉

Ons resort Morning Mist ligt midden in het dorpje, wat niet meer dan een doorgaande weg is met het ene na het andere tour winkeltje, resort of souvenirsshop. We hebben gekozen voor eentje met zwembad zodat de kids lekker kunnen afkoelen in de hitte. We blijven hier 4 nachten, achteraf gezien een nachtje te lang qua vermaak, maar door wat ziekte prima om niet te hoeven haasten.

De mensen van het resort zijn niet een van de meest vriendelijkste. Met de ogen rollen, zuchten en snauwen behoren tot de reacties op onze vragen en bij het bestellen van eten. Jammer, want dit hebben we nog niet eerder gehad en ook in de rest van het dorpje zijn de mensen uiterst vriendelijk.

Maar bij onszelf is het ook niet al te gezellig 😉 Ik weet niet wat het is geweest, maar vanaf het moment dat we naar Khao Sok vertrokken, verliep het allemaal niet meer zo soepel. Wellicht dat ze niet helemaal fit waren in combinatie met de hitte en het resort, maar Ralf en ik weten ons echt even geen raad meer met ze. Allereerst natuurlijk bij aankomst weer die gekdoenerij omdat alles nieuw is. De klamboe, het bed, de stoeltjes, alles moet het ontgelden. En vooral Noah blijft die dagen behoorlijk opstandig. Hij gooit met spullen, ook naar ons en is hartstikke dwars.
Het is lastig om er achter te komen wat er precies bij hem speelt. Dat zou toch zo'n stuk makkelijker zijn als je dat zou weten. Op een gegeven moment denk ik dat hij zich verveelt; het zwembad is wat klein, er is verder ook weinig speelruimte en alles wat hij wil doen mag niet van ons, omdat het niet echt gepast is -denk aan dingen als bouwen met stoelen van het resort- En een alternatief bieden is er ook niet echt.

Inmiddels zitten wij ook al in een slechte vibe en het lukt ons niet meer daar uit te komen. Ik moet zeggen dat ik me nog niet vaak zo machteloos gevoeld heb. Als hij bij het zwembad te midden van alle gasten een plastic bakje tegen mijn achterhoofd gooit omdat ie boos is, is bij mij de maat vol. Ik loop met ze naar de bungalow, wacht op Ralf -die een massage krijgt- en barst in huilen uit. Daar schrikt Noah wel van, dat heeft ie nog niet eerder gezien. En dan probeert hij het weer goed te maken, maar het lukt me even niet om zijn toenadering te beantwoorden. Ik denk als het zo moet dan moeten we maar naar huis... maar ik denk ook alsof het daar niet zou gebeuren...

Gelukkig ben ik na Ralf aan de beurt voor een massage. Even een uurtje er tussen uit -non-stop bij elkaar zitten werkt soms ook niet meer en dan moet het even doorbroken worden- en dan ook nog een massage :-)) Die kan ik goed gebruiken want ik heb erg veel last van mijn nek en bovenrug. Het kraakt ook behoorlijk tijdens de massage, maar na afloop voel ik me zo soepel en fit, heerlijk. En waarschijnlijk is er heel wat negatieve energie afgevoerd... 😉

Als ik terug ben bij de bungalow verdwijnt langzaam de laatste negatieve energie die er om ons heen hangt en hebben we gelukkig nog een erg leuke middag met elkaar :-))

Maar goed, we kwamen voor het nationaal park Khao Sok; één van de oudste regenwouden ter wereld met haar adembenemende mooie natuur. Iets waar ik ontzettend naar uitgekeken heb. Dus een van die dagen dat we daar zijn boeken we een tour naar Cheow San Lake.

Adembenemend mooi Cheow San Lake

We besluiten een privé tour te boeken, omdat ik het niet zie zitten om de hele dag in een volgepropte long tail boot aan een programma vast te zitten. Vooral niet met twee kinderen die de warmte moeilijk kunnen verdragen. En omdat je op een boot zit kan je verder geen kant met ze op. Nu hebben we de vrijheid om flexibel te zijn. Je betaalt uiteraard wel wat meer...

Ik ben de nacht ervoor ziek geworden -ik vermoed van de curry-, voel me misselijk en moet de hele nacht overgeven. Ik voel me die ochtend aardig slap maar ben niet meer misselijk, dus we kunnen gewoon gaan. Gelukkig kunnen we zelf beslissen hoe laat we terug willen als het niet meer gaat.

We vertrekken wat aan de late kant, waardoor we rond de middag in de boot stappen. Eigenlijk is dat wel heel mooi, want alle boten zijn al vertrokken en we hebben het meer zo goed als voor ons zelf 🙂 Dat levert adembenemende mooie uitzichten en plaatjes op. Noah zit voor op de boot, ik maak foto's en Ralf en Olive zitten lekker onder het afdakje bij elkaar.

Wat is dit prachtig zeg! Die gigantische limestone rotsen waar we tussendoor varen. Wat kan de natuur toch groots zijn en wat kan je je nietig voelen. Dit is zo mooi met het helder blauwgroene water er bij. Zie de foto's voor het resultaat...

Uiteindelijk zijn we maar een paar uurtjes weggeweest, ik had van te voren van alles in mijn hoofd om te doen, maar het is wel goed geweest. We hebben prachtige natuur mogen aanschouwen en dat is super.

En verder...

En verder... ontdekken we een eettentje waar het eten zeer goed is en de eigenaar zo vriendelijk. In de menukaart schrijft hij wat de Thaise gebruiken zijn, wat zinnetjes Thai om te leren en vraagt hij om begrip te hebben voor het gebrekkige engels dat het personeel spreekt. Dat geeft al meteen een goede sfeer. Hij is ook uiterst vriendelijk en vertelt wat er in de omgeving te doen is. Dit is iets wat we wel kunnen gebruiken nu we zelf een wat minder positieve instelling hebben 🙂

En verder... gaan we op aanraden van deze man naar Monkey Swimming Hole. Een plek bij de rivier waar je kan zwemmen en waar de apen ook komen om af te koelen, te eten en drinken. Dat zou leuk zijn om die te zien. Als we daar aankomen op de laatste middag van ons verblijf -na de massages dus- komt er ook net een luidruchtige groep kanovaarders aan. Er zijn geen apen, helaas. Later horen we dat het vol zat met apen tot die groep kanoërs aan kwam varen. Desalniettemin is het een superfijne plek om te zwemmen en te spelen op onze laatste middag.

En verder... was er die super full blue blood moon inclusief eclips!! Voor een maanmeisje als ik een prachtig natuurfenomeen dat ik in de jungle van Thailand mocht aanschouwen. Super moon betekent dat de maan dichterbij de aarde staat en daarom aanzienlijk groter lijkt. Blue staat voor de tweede volle maan in 1 maand. En Blood betekent dat de maan een rode gloed heeft door dat de zon er op schijnt. De maan was ook even verduisterd omdat de zon geen licht op de maan kon schijnen. Dat zou in Azie te zien zijn en lucky me ben ik daar 🙂
Even leek het of een onweersbui mijn experience in het water zou gooien. Zat ik daar in het donker op de veranda van onze bungalow te wachten... En toen ik dacht dat het nog steeds bewolkt was, was het de eclips hahaha. Maar langzaamaan kwam er steeds een stukje tevoorschijn!!! Gaaf!!!

En dan die mieren...

We komen er achter dat mieren erg dol zijn op chips. We merken dat er veel beestjes in en om de bungalow zitten en dat we moeten oppassen met eten. Op een middag laten we zakje chips open op de grond liggen... vergeten, ai ai ai... En dat hebben we geweten. Als we terug komen heeft er zich zo ongeveer een hele mierenkolonie in en om de chips verzameld. Mieren all over the place, over de grond, de muren en de hele badkamer zit vol. Nu zijn mieren op zich nog niet zo erg, maar deze kleine soort bijt en ze krioelen ook al snel op jezelf, dus dat is minder fijn. We dirigeren de kinderen op het bed en maken onszelf daarna schuldig aan een massamoord met water en deodorant -mijn welgemeende excuses aan alle geweldloze dierenvrienden, maar dit was echt even een kwestie van leven of dood-.

We denken ze door het putje te spoelen en ze met het water te doden. Niks in minder waar... Als ik 's nachts naar de wc ga, zie ik met mijn slaperige hoofd -dat ineens niet meer zo slaperig is door de schrik- dat de helft ongeveer terug gekomen is om de laatste chipskruimels weg te dragen... OMG wat een hardnekkig volkje zeg. Ik bewonder ze dan ook wel weer met hun kracht en doorzettingsvermogen. Maar liever niet bij mij in de buurt. Note to ourself: Nooit chips laten liggen in de jungle please!

En het vervolg van onze reis...

We kijken halsreikend uit naar onze volgende bestemming. Los van het prachtige Cheow San Lake, zijn we opgelucht dat we deze bestemming mogen verlaten. En dat merken/ voelen de kinderen hetzelfde. Wat zijn ze die dag goed gemutst zeg, ondanks dat we lang in de bus moeten zitten 😉

Onze volgende bestemming is Koh Phayam, Heaven Beach Resort om precies te zijn. 6 nachten geboekt. We gaan weer even chillen en goede vibes absorberen :-)))

Daarover een volgende keer.

Dank voor je aandacht! En laat je even een berichtje achter hieronder, als je dat leuk vindt natuurlijk...

XOXO

Foto's Khao Sok